با تشکر از مرضیه عزیز که منو واسه یلدا بازی دعوت کرد . البته خیلی از یلدا گذشته ولی حیف بود که من تو بازی نباشم . فقط اینو بگم که من چون ته شاخه هستم هیچ پنج نفری رو نمیشناسم که دعوتشون کنم . به هر حال ... بریم سراغ سوتیهای زندگیم :

1 - برای نشون دادن قدمت سوتیها از وقتی شروع میکنم که دو سه ماهه بودم . یه روز که یه شیر اساسی خورده بودم ، داییم منو بغل کرد ، بعد رو زمین دراز کشید و منو تو هوا بالاسر خودش نگه داشت که مثلا با من بازی کنه ، منم حقشو گذاشتم کف دستش ... بالا آوردم روش ! آره ! تازه چون بر اثر بازی با من داشت میخندید کلی از پنیر تولیدی معده منو نوش جان کرد !  " لعنت بر دهانی که بی موقع باز شود "

2 -  وقتی دبیرستان بودم ، عادت داشتم رو جدول کنار خیابون راه میرفتم ! به هر حال جوون بودیم و جاهل ! یه روز که مشغول تفکرات فلسفی بودم و در عین حال رو جدول راه میرفتم ، با مخ رفتم تو تابلو پارک ممنوع و پخش زمین شدم !

3 - رسیدیم به دوران دانشگاه . سر کلاس تیمورتاش ( سیالات یک ) بودم  ، حوصلم سر رفت  با دوستای اراذل و اوباشم اومدم بیرون رفتیم لب پنجره نشستیم . اونا سیگار میکشیدن و البته من دوباره تفکرات فلسفی میکردم ، تیمورتاش اومد بیرون از کلاس دیدمون ! مرتیکه سه ترم واسه همین سیالات منو انداخت . " لعنت به استادی که بی موقع از کلاس میاد بیرون "

4 - یه دوستی دارم اسمش تورجه . یه روز عجله داشتم ، شنبه صبح بود ، رفت در خونه تورج ، کارش داشتم گفت   : بیا تو  ! گفتم نه عجله دارم . به اصرار رفتم تو گفتم یه لحظه بشینم ! دوشنبه شب رفتم خونه ! یادش بخیر !

5 - ترم آخر تهویه داشتم . یه استاد پیر لوس داشتیم . یه روز سر کلاسش خمیازه کشیدم بهم گیر داد ! بعد تا آخر ترم دهنمو سرویس کرد ، آخرش هم نمره پروژمو نداد به زور شدم 11 . " لعنت بر دهانی که بی موقع باز شود و استادی که دهن بازو ببینه . "

یه مطلب نوشته بودم راجع به سانسورای گندی که تلویزیون میکنه ، میخواستم اونو بزارم که امروز به طور اتفاقی فیلم " به نام پدر " ساخته حاتمی کیا اومد دستم . جالبه که همین هفته پیش هم صدام اعدام شد ( نثر مسجع رو حال کن ! ) . و یه هفته بعد من این فیلمو دیدم . حاتمی کیا کارگردان بزرگیه ، در این شکی نیست ، اما من فکر میکنم این فیلم رو میتونست بهتر از این هم بسازه ، البته شاید اصلا دلش نمی خواسته این کار رو بکنه . ( البته مطمئن نیستم نسخه ای که من دیدم بدون سانسور بوده باشه ! )  . به هر حال توصیه میکنم کسایی که این فیلم رو ندیدن ، حتما ببینن !

خصوصا دیدن این فیلم رو به دوستای جنگ طلبمون هم توصیه میکنم ( همونطور که دیدن سریال "خاک سرخ " و اوایل فیلم " دوئل " رو توصیه میکنم ) ببینن که آخر و عاقبت این جنگها چیه ! این که هر روز فکر محو کردن یه کشور از نقشه جغرافیا بودن ، آخر و عاقبتش اینه !

فیلم خیلی واضح نمیگه . حرف " حبیبه " اینه که چطور پدرش به خودش این اجازه رو داد تا با این جنگ آینده و زندگی دخترش رو نابود کنه ؟ تو این فیلم در نهایت این پدر تقریبا میشه گفت که تقدیس میشه و کارش زیاد اشتباه به نظر نمیاد ( شاید چون در غیر این صورت اصلا فیلم مجوز نمیگرفت ! ) اما ما دیگه جنگ رو مقدس نمیدونیم . جنگ همراه خودش نکبت و فلاکت میاره . نمیخوام بگم که توسری خور بشیم یا از خودمون دفاع نکنیم . حرف جنگ سال 59 رو هم نمیزنم . من دارم الان رو میبینم !

این روالی که دولت ما در پیش گرفته چندان دوستانه به نظر نمیاد . میخوام بگم آقای رئیس جمهور : ما شما رو انتخاب کردیم که رئیس جمهور مملکت ما باشی . نه منجی عالم بشریت ! به جای محو کردن سایر کشورها و نوشتن نامه به کسایی که نامه تو رو حتی باز هم نمیکنن یا اگر هم این کار رو بکنن تا ساعتها بهت میخندن ! یا گیر دادن به انرژی هسته ای ، بیا یه فکر عاقلانه واسه مملکت بکن . مردم ما خیلیاشون به نون شبشون محتاجن . خیلیها هنوز تو چادر زندگی میکنن و خونه ندارن . جوونای تحصیل کرده هنوز بیکارن . هر چند وقت یه بار تو اعلامیه های ترحیم عکس جوونایی رو میبینیم که واسه اعتیاد مردن !

پی نوشت :

1 - یکی از اعضای شورای شهر تو یک محفل خصوصی گفت که سفر جناب رییس جمهور و هیات همراه به شهر من که یه شهر کوچک محسوب میشه و این سفر هم حتی یک روز کامل هم نبوده ، سی میلیون تومان خرج برداشته و این در صورتیه که رییس جمهور ادعا میکنه تو این سفرا نون و پنیر میخوره ! حتما پنیرش کیلویی بیست میلیونه و نوناش دونه ای پنج میلیون !

میخوام راجع به رای دادنم بگم و اینکه چرا بعد از مدتها رفتم و رای دادم ، اونم تو انتخابات محلی شورا !

ولی یه چیز مهم دیگه هم هست ، که بر می گرده به نوشته های قبلیم .

اگه بخوایم از یه منظر کلی آدمایی رو که به قولی دستی بر آتش سیاست دارن و جزو گروه ها یا احزاب هستن یا لا اقل یه ایدئولوژی رو قبول دارن تقسیم بندی کنیم ، به نظر من به دو گروه بزرگ مذهبی و روشنفکر تقسیم میشن . وارد جزئیات نشین ! روشنفکر مذهبی و این جور چیزا . یه عده که مذهب و دین رو بدون شک و شبهه قبول دارن و یه عده که چیزی رو قبول دارن که کارآمدیش نیاز به تفسیر و تاویل نداشته باشه  . من جزو گروه دومم . و اکثر دوستامم جزو همین گروهن . اما یه دسته بزرگ دیگه هم تو جامعه هست که نه از دین سرشون در میاد و نه سایر ایدئولوژیها رو میشناسن و متاسفانه تو جامعه ما به دلیل در اکثریت قرار داشتن ، این عده  نقش تعیین کننده ای تو انتخابات دارن . این آدما حوصله فکر کردن زیاد ندارن ، تو تاکسی و صف نونوایی و صف شیر از دولت بد میگن و در عین حال عکس رئیس جمهور رو دیوار خونشونه . معمولا تو اکثر انتخابات تو این چند ساله اون طیفی برنده شده که تونسته این آدما رو به سمت خودش بکشونه . با قولها و وعده های رنگارنگ که از آزادی شروع میشه و به سفره های نفتی میرسه . و از اونجایی که اکثر این آدما از اقشار ضعیف اجتماع هستن میشه به راحتی اونا رو با وعده های پولی گول زد و چیز دیگه ای که این آدما نسبت بهش کور و کرن مذهبه . نمیخوام اینا رو تو گروه مذهبیها بزارم چون شبیه اونا نیستن . به اینا کافیه بگی که این لیست رو آقا امام زمان تایید کرده ، دیگه نمیگن کی و کجا ؟ سریع میرن رای میدن .

حالا ما خودمونو بکشیم که آقا بیا به طیف اصلاح طلب رای بده ! کو گوش شنوا ؟ لیست ما رو که کسی تایید نکرده .

البته نمیخوام سیاه نمایی کنم . همه ملت ما این طوری نیستن . در عوض این آدما یه سری آدم کتاب خونده و با تحصیلات هستن که مکاتب و مذاهب رو به خوبی میشناسن و مزایا و معایب هر کدوم رو به راحتی تفسیر میکنن ! ولی متاسفانه این آدما چون خیلی حالیشونه واسه همین نمیتونن به کسایی رای بدن که از خودشون کمتر میفهمن . واسه همین انتخابات رو کلا تحریم کردن و اوضاع به دست کسایی تعیین شد که شرحشون رفت . اما یه مسئله باعث شد که این تحریمیهای عزیز بیان و رای بدن . و اون انتخاب احمدی نژاد بود . یکی از این آدما میگفت :" فرض کن تو یکی از خیابونای مثلا ونزوئلا دو تا بچه دارن صحبت میکنن . یکی میگه میدونی ایران چه کشوریه ؟ اون یکی میگه : ایران یکی از قدیمی ترین تمدنای دنیاست مث چین و مصر که یه زمان کشور خیلی بزرگی بوده و خیلی دانشمند داشته و .... بعد هر دو ساکت میشن و به این فکر میکنن که ای کاش ایرانی بودن تا به کشورشون افتخار میکردن ". اما حالا چی ؟

یکی از اون یکی میپرسه : ایران چه کشوریه ؟ اون یکی میگه : کشوری که رئیس جمهورش احمدی نژاده . بعد هر دو ساکت میشن و یهو میزنن زیر خنده و رو زمین غلت میزنن .

آره ، روشنفکرا و کتاب خونده ها نمیخوان یکی مث احمدی نژاد رئیس جمهورشون باشه . میان رای میدن تا لا اقل از صد سی رو انتخاب کنن نه منفی هفتاد رو . من به شخصه از همه این آدما میخوام که از این به بعد هم رای بدن و در عین حال یه فکری واسه بالا رفتن سطح شعور اون دسته اول هم بردارن .

 به امید روزی که هر ایرانی بتونه آزادانه به کشورش افتخار کنه ....

یه چیز دیگه ! میگن واسه تصفیه خون یه راه هست به نام زالو درمانی . از لحاظ علمی زیاد مهم نیست ولی هر زالو پانزده هزار تومانه و تقریبا هر زالو روزی یه بار سرویس میده . حقوق یه مهندس روزی تقریبا هفت هزار تومانه . خوب یه زالو بیش از دو برابر ما حقوق میگیره . فرقش اینه که من هیجده سال از بیست و چهار سال عمرمو درس خوندم  . فکر میکنم بهتره تو زندگیم تجدید نظر کنم !